 HOE pakken we dit aan?
Een belangrijk deel van de behandeling verloopt in groepsverband, met maximale aandacht voor de individuele noden. Het is voor ons belangrijk om beslissingen in overleg te nemen, zowel met de mensen die zijn opgenomen als met de familie of dichtst betrokkenen.
Een behandeling zien wij veel ruimer dan een opname. De voorzorg - of het toeleiden van mensen naar een behandeling op een ontwenningsafdeling - gebeurt veelal door de patiënten zelf, familie, werkgever, huisarts of arts van een algemeen ziekenhuis. Eenmaal men zich aanbiedt voor opname, bepalen we in de eerste periode in onderling overleg op welke manier we de best passende hulp kunnen bieden. Opname is hierbij een eerste stap, dagtherapie of ambulante nazorg behoren na verloop van tijd tot de behandelmogelijkheden.
Binnen onze visie is een opname een belangrijke factor voor succesvol herstel, maar draagt langdurige nazorg bij tot blijvend herstel.
1. Het residentieel behandelprogramma
Dit behandelprogramma omvat een viertal fasen ...
Tijdens de detoxificatie- en observatieperiode gaat de aandacht vooral naar het goed opvangen van de onthoudingsverschijnselen en het in kaart brengen van de verschillende gevolgen van de verslaving. Ook staat in die beginfase het versterken van de motivatie en het vergroten van het geloof in eigen kunnen centraal. Dit laatste is essentieel om een doorleefde keuze mogelijk te maken om te stoppen met drinken of medicatiemisbruik.
Tijdens de beginfase krijgt men een individuele volgverpleegkundige toegewezen die gedurende het hele traject een centrale rol speelt in de begeleiding: zowel voor wie is opgenomen als voor de familie. Op het einde van deze fase wordt een individueel behandelplan opgemaakt met verschillende accenten.
Tijdens de behandelfase wordt gewerkt aan de veranderingen die nodig zijn om de kans op een verder nuchter leven zo groot mogelijk te maken. Ze kunnen van persoon tot persoon verschillen, maar kunnen ook veranderen in de loop van de behandeling. Voorbeelden zijn het inzicht verwerven in de eigen verslavingsproblematiek en de functie van het drinken of medicatie slikken, het brengen van structuur in het dagelijks leven, het aanleren van sociale vaardigheden, het leren omgaan met stress, het leren relaxeren, het leren omgaan met craving en hoge-risicosituaties en het zoeken naar alternatieven voor drinken of gebruiken. We werken hieraan via verschillende groepstherapieën, zowel verbaal als non-verbaal. Daarnaast spelen de individuele gesprekken bij de volgverpleegkundige een cruciale rol in de behandeling.
Mogelijk zijn er naast de verslavingsproblematiek ook andere psychische en/of relationele problemen: depressie, burn-out, angstklachten, enz. In deze gevallen wordt individuele of partnerrelatietherapie bij de psycholoog opgestart. Ook stellen we soms vast dat er sprake is van ADHD. We kunnen die diagnose nauwkeurig stellen en hebben hiervoor een aangepast behandelprogramma.
Ten slotte kunnen mede als gevolg van de verslaving, problemen zijn ontstaan op sociaal, administratief of professioneel vlak. Individuele begeleiding bij de maatschappelijk werker is dan aangewezen. In sommige gevallen - maar steeds met toestemming van diegene die is opgenomen - wordt de werkgever actief betrokken bij de behandeling.
In een laatste residentiële fase, de ontslagfase, wordt de terugkeer naar huis intensief en concreet voorbereid. Aandachtspunten zijn terugvalpreventie, voorbereiden en installeren van de nazorg, integratie binnen het gezin, concretiseren van de toekomstige werksituatie, (vrije)tijdsinvulling, enz.
Om de overgang naar huis geleidelijker te maken, kan worden gekozen voor dagtherapie. Dit houdt in dat men de behandeling op de afdeling gedurende 4 dagen per week verder volgt. Men laat m.a.w. de veilige omgeving voor een stuk los en ervaart meer wat een nuchter leven kan betekenen. Tegelijk ervaart men nog de steun van het behandelteam en de groep. Op eigen tempo kan deze dagtherapie worden afgebouwd tot 2 dagen per week.
2. Nazorg
Om de bereikte resultaten vast te houden en terugval te voorkomen wordt veel belang gehecht aan nazorg na opname of dagtherapie. Nazorg kan zowel binnen als buiten het ontwenningscentrum. Binnen de instelling is er een aanbod onder de vorm van een wekelijkse nazorggroep. Daarnaast is het mogelijk dat de maandelijkse familiegroep ook na ontslag verdere ondersteuning biedt. Ook individuele ambulante therapie is mogelijk, zowel bij de psycholoog als de psychiater.
Evengoed kan buiten ons centrum worden gezocht naar professionele begeleiding. Dikwijls wordt voor afronding contact opgenomen en wordt al een afspraak vastgelegd. Belangrijk is immers dat men na opname of dagtherapie op korte termijn ergens terecht kan.
Zich aansluiten bij een zelfhulpgroep, hetzij AA, hetzij SOS nuchterheid, wordt eveneens aangemoedigd.
3. Betrokkenheid van familie
Familieleden zijn belangrijke partners in het hele traject, inclusief in de nazorg. We willen dan ook goed met hen samenwerken. Mits toestemming van de patiënt wordt zo vlug mogelijk na opname een afspraak gemaakt met de familie. Bij belangrijke beslissingsmomenten en zeker naar het einde van de behandeling toe, wordt opnieuw een afspraak vastgelegd. Het spreekt vanzelf dat de familie steeds bij het team terechtkan met vragen of zorgen.
Wanneer duidelijk wordt dat er partnerrelatie- en/of gezinsproblemen aanwezig zijn, kan bij de psycholoog therapie worden opgestart.
Maandelijks wordt een informatiebijeenkomst voor familie voorzien. Op deze bijeenkomst worden diverse aspecten rond verslaving en hoe er als familie mee omgaan door de hoofdverpleegkundige toegelicht.
Ten slotte is er op onze afdeling de mogelijkheid om aan de familiegroep deel te nemen. In groep spreken de patiënt en zijn/haar familie over wat verslaving binnen een gezin teweegbrengt. Dit is de plaats waar men onderling steun krijgt en waar men van elkaar kan leren. Ook na de opname is het mogelijk om de deelname aan de familiegroep een tijd verder te zetten.
 |
